.

این وبلاگ فقط جهت کمک به همکاران اطلاع رسانی میباشد وجنبه تبلیغاتی ندارد.

نکاتی که بایستی در اسکنرهای اثر انگشت مورد استفاده دفاتر اسناد رسمی مدنظر قرار گ

استفاده از اسکن اثر انگشت اقدامی شایسته در جهت کاهش تخلفات و ارتقاء امنیت تهیه و تنظیم سند رسمیاست. اثر انگشت هر انسانی نشانگری منحصر به فرد برای او محسوب می شود، و این امر حتی برای دو قلوهای یکسان نیز صدق می کند.  

اما مطالعه مقالات مختلف در این زمینه از جمله روشهای مورد استفاده در دستگاهای اسکنر اثر انگشت رعایت برخی الزامات در این  حوزه را گوشزد می نماید.

اثر انگشت انسان یکی از عجایب خلقت است. اگر بخواهیم به زبان امنیت اطلاعات بگوییم، هر انسانی که متولد می شود همراه خود یک کارت شناسایی همیشه قابل دسترس در اختیار دارد. همه ما روی انگشتان خود یک طراحی منحصر به فرد داریم، که به تنهایی و به معنای واقعی کلمه معرف هویت شما است و در نوک انگشتان تان جای گرفته، پس همیشه همراهتان است.

روش های اسکن اثر انگشت به شرح زیر است 

1) سنسور نوری (اپتیکال optical) 

2) سنسور خازنی (capacitance) 

3) سنسور حساس به فشار

4) سنسور امواج مافوق صوت

  • جعل کردن صفات فیزیکی که منحصر به هر شخص می باشند، بسیار سخت تر از جعل کارت شناسایی است.
  • شما هرگز قادر نخواهید بود یک الگوی اثر انگشت را مانند یک رمزعبور حدس بزنید. 
  •  شما نمی توانید اثر انگشت، عنبیه یا صدای خود را مانند کارت شناسایی جا گذاشته یا گم کنید.  
  • شما نمی توانید همانند فراموش کردن رمزعبور، اثرانگشت خود را فراموش کنید!

اما به همان اندازه که این روش موثر و ایمن است، به طور حتم مصون از خطا نیست و ناگزیر معایب عمده ای نیز بر این سیستم وارد است. اسکنر نوری همیشه نمی تواند بین یک عکس از اثر انگشت و اثر انگشت حقیقی تمایز قائل شود و اسکنر خازنی را گاهی اوقات می توان با قالبی ساخته شده از انگشت فرد مجاز فریب داد. همچنین اگر کسی به اثر انگشت ثبت شده کاربر مجاز دسترسی یابد، می تواند اسکنر را فریب دهد. در بدترین شرایط، فرد جانی حتی می تواند انگشت کاربر مجاز را قطع کرده و با استفاده از آن به سادگی از حصار امنیتی گذر کند. البته بعضی از اسکنرها دارای سنسورهای اضافی ضربان و حرارت هستند تا زنده بودن انگشت را با آن تایید کنند.

نتیجه گیری: 

با توجه به مسائل مطرح شده در نظر گرفتن چند مورد می تواند امنیت کار را بالاتر برده و ضریب اطمینان کار انجام شده را بهبود بخشد.

1- دستگاه اسکنر اثر انگشت مورد استفاده در دفاتر بایستی با سنسور ضد خش و ضد خرابکاری و جعل با بهترین طراحی و با بهره گیری از جدیدترین تکنولوژی باشد. 

2-اسکنر به کار رفته بایستی از روشهای بیومتریک همچون حرارت انگشت ، بار الکتریکی بدن یا ضربان و ... جهت تشخیص زنده بودن فرد استفاده نماید. 

3- اگر امکان تطبیق اثر انگشت متعاملین با دیتابیس اثر انگشت افراد در ثبت احوال مهیا شود ضریب اطمینان کار جهت کاهش هر نوع تخلف به طور چشمگیری افزایش یافته و امکان تخلف در این حوزه را می تواند به صفر برساند.  

البته مشکلات نادری از قبیل قطع شدن انگشت فرد در طی سالیان می تواند برای شخص معامل مشکلاتی را به وجود بیاورد که بایستی راهکاری برای این قبیل مشکلات نیز پیش بینی شود.